Mlody Ksiegowy
Edukadr szkolenia

Wyliczanie kosztów pracowniczych.

koszty pracowniczePrzy wyliczaniu miesięcznego wynagrodzenia, sporym problemem są koszty uzyskania przychodu. Koszty te mogą być zryczałtowane, stałe i niepodzielne, a wszystko to rzutuje na wysokość wypłacanej pensji. W tym artykule zajmiemy się rodzajami kosztów oraz ich wpływem na wynagrodzenie.

Koszty zryczałtowane, które mają wpływ na wysokość płacy, są to koszty ( ustawia o PDOF w art. 22 ust.1 pkt 1 lub 3) ustalone w zryczałtowanej, stałej wielkości i wynoszą -koszty podstawowe-111,25zł miesięcznie, gdy miejsce pracy jest w tym samym mieście, co miejsce zamieszkania pracownika, a podwyższone-139, 06 miesięcznie, gdy miejsce pracy i miejsce zamieszkania pracownika są różne. Istnieją również koszty pracownicze większe, niż te określone kwotowo w ustawie, ale dotyczą one wybranej sfery działalności pracowniczej, a mianowicie prawa autorskie (o kosztach również w dziale Twoje podatki). W tym przypadku, koszty określone są procentowo i wynoszą 50%.

Koszty podstawowe przysługują pracownikowi w powiązaniu z uzyskiwanym przez niego przychodem. Aby koszty te były uwzględnione, pracownik nie musi składać żadnego oświadczanie. Koszty podstawowe naliczane są w skali miesiąca w pojedynczej wysokości. Dzieje się tak, gdy pracownik ma podpisaną jedną umowę o pracę z pracodawcą-wtedy pracodawca przy naliczaniu wynagrodzenia zastosuje koszty uzyskania przychodu w wysokości 111.25zł. Jest to najpowszechniejsza praktyka, gdyż większość z nas ma podpisaną 1 umowę o pracę. Gdy pracownik ma podpisane dwie umowy o pracę, pracodawca ustalając zaliczkę na podatek, zastosuje koszty w podwójnej wysokości. Jeśli pracownik ma podpisane dwie umowy, ale z różnymi pracodawcami, sytuacja będzie podobna, gdyz każdy z tych pracodawców zastosuje miesięczne koszty.

Przykład

Jak wykonać obliczenia zaliczki na podatek, gdy pracownik w jednym zakładzie zatrudniony jest na dwie umowy-odpowiednio z pierwszej miesięcznie 1500 a z drugiej 1800, kwota zmniejszająca podatek to 46,33 zł.

Kolejność obliczeń.

  1. Zsumować obydwie pensji dla ubezpieczenia społecznego (1500+1800=3300)
  2. Obliczyć składkę na ubezpieczenie społeczne (3300 pomnożyć przez 13,71%=452,43 zł)
  3. "odbruttowić" pensje celem wyliczenia podstawy na ubezp.zdrowotne (3300-452,43=2847,57)
  4. Obliczyć składkę na ubezpieczenie zdrowotne: -9%=-256,28 ; -7,75%=-220,69
  5. podstawa naliczenia zaliczki na PDOF ( 3300-(111,25+111,25+452,43)=2625,07 ) po zaokrągleniu 2 625zł
  6. wyliczyć zaliczkę na PDOF ( 2 625 pomnożyć przez 18% - 46, 33=426,17 )
  7. zaliczka do przekazania do urzędu skarbowego 426,17 - 220,69 (ubezp.zdrowotne 7,75%)=205, 48zł, po zaokrągleniu 205zł.
  8. do wypłaty: 3300 - (452,43+256,28+205)= 2 386,29zł.

Koszty podwyższone-139,06 zł.

Pracownik, by mógł skorzystać z podwyższonych kosztów uzyskania przychodu, musi pracodawcy złożyć stosowne oświadczanie. Oświadczenie to musi zawierać potwierdzenie zamieszkania przez pracownika w innej miejscowości niż miejsce pracy, informacje o tym, że pracownik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę. Nie istnieje wzór takiego oświadczanie, jedynie jest wymóg aby zawierał niezbędne informacje, które będą podstawą podwyższenia kosztów uzyskania przychodu. W tym przypadku, podobnie jak w wyżej opisanej sytuacji, koszty przysługują pracownikowi odrębnie do każdej umowy.

Aby zastosować podwyższone koszty w trakcie roku, pracownik może w dowolnym momencie (spełniając warunki) złożyć oświadczenie o zastosowaniu podwyższonych kosztów lub wskazać na początku zatrudnienia w PIT-2 (zagadnienie omówione w dziale Ewidencje niezbędne do listy płac). Jeśli sytuacja nie zmieni się, nie ma potrzeby każdorazowo informować pracodawce o zastosowaniu podwyższonych kosztów. Pracodawca zaś, jeśli pracownik nie złoży takiego oświadczenia, a zrobi to po jakimś czasie, nie ma obowiązku korygować koszty w miesiącach poprzednich.

Dwa wynagrodzenia w jednym miesiącu.

Jeśli z różnych powodów dochodzi do zbiegu wypłat pensji pracownikowi (np. zmiana terminu wypłaty lub brak systematycznych wypłat), to należy stosować tylko jedne koszty-odpowiednio w zależności 111,25 lub 139,06 zł. Pracodawca musi jednak przy rocznym obliczeniu podatku, uwzględnić koszty nawet za te miesiące lub miesiąc, w którym pracownik wykonywał pracę a nie otrzymał wynagrodzenia.

WAŻNE! Kwota kosztów jest stała i nie podzielna. Koszty podstawowe 111,25zł przysługują z mocy prawa, a podwyższone 139,06zł po złożeniu odpowiedniego oświadczenia.

 

WAŻNE! Koszty te należny uwzględnić każdemu zatrudnionemu, emerytowi, renciście, osobie prowadzącej działalność gospodarczą, bez względu na wymiar czasu pracy oraz ilość dni przepracowanych w miesiącu( z wyjątkiem gdy przychód pracownika jest niższy niż przysługujące mu koszty).

 

WAŻNE! Koszty uzyskania przychodu to kwota, od której nie płaci się podatku dochodowego. Oznacza to, że w przypadku kosztów podstawowych korzyść pracownika wynosi 20,03 zł lub 35,60 zł (111,25zł x 18% lub 32%), a w przypadku kosztów podwyższonych 25,03 zł lub 44, 50zł.

WAŻNE! Koszty uzyskania przychodu dotyczą wyłącznie przychodów ze stosunku pracy-jeśli w danym miesiącu pracownik uzyskał tylko zasiłki, kosztów nie ma.