Mlody Ksiegowy
Edukadr szkolenia

Amortyzacja samochodu-metoda liniowa, liniowa ze współczynnikami, degresywna oraz indywidualne stawki amortyzacyjne.

Samochód wykorzystywany w działalności gospodarczej może, ale nie musi, być ujęty w ewidencji środków trwałych. Gdy podatnik zdecyduje się na ujęcie pojazdu w ewidencji środków trwałych, wówczas wydatki związane z zakupem auta będą kosztem podatkowym poprzez odpisy amortyzacyjne.

Istotą amortyzacji środka trwałego, jest stopniowe ujmowanie jego wartości początkowej (kwota zakupu+ dodatkowe opłaty), w ratach adekwatnych do stopniowego jego zużycia. Na ogół okres wpisywania tych rat w koszty powinien być zbliżony do okresu użyteczności danego środka trwałego w działalności gospodarczej.

Przepisy podatkowe narzucają podatnikowi zarówno metodę amortyzacji danego środka trwałego jak i procentową amortyzację. Standardowo samochody osobowe, sklasyfikowane w KŚT pod numerem 741, posiadają stawkę podstawową 20%. Samochody ciężarowe również amortyzują się stawką 20% (nr KŚT 742).

METODY AMORTYZACJI.

Metoda liniowa.

Metoda ta jest jedna z prostszych metod amortyzacyjnych środków trwałych-w szczególności wykorzystywana do amortyzacji samochodów osobowych. W metodzie tej dokonuje się odpisów miesięcznych- pierwszy odpis w następnym miesiącu po ujęciu środka trwałego w ewidencji środków trwałych.

Zasada metody liniowej polega na przemnożeniu wartości początkowej środka trwałego razy stawka amortyzacyjna właściwa dla danego środka (wykaz w Klasyfikacji Środków Trwałych).

Przykład: Samochód osobowy o wartości 35 000zł, przyjęty do użytkowania w grudniu 2012r. Pierwszy odpis amortyzacyjny w styczniu 2013r.

35 000 x 20%= 7000 zł 7000/ 12 miesięcy = 583,33 – rata miesięcznego odpisu amortyzacyjnego samochodu osobowego. Auto w pełni zamortyzuję się po 5 latach.

Amortyzacja liniowa ze współczynnikami.

Stawki podane w Klasyfikacji Środków Trwałych podatnik może podwyższać w przypadku:

  • Maszyn, urządzeń i środków transportu (z wyjątkiem morskiego) używanych intensywniej, w gorszych warunkach, wymagających większej sprawności i poddanych szybszej zużywalności poprzez pracę np. w warunkach leśnych, terenowych. Współczynnik podwyższający – 1,4.
  • Maszyn i urządzeń z grupy 4-6 i 8 KŚT poddanych szybszemu zużyciu technologicznemu – współczynnik 2,0.

Przykład: Samochód terenowy o wartości 35 000, używany ze względu na rodzaj działalności w trudnych warunkach terenowych.

35 000 x (20% x 1,4) = 9800 roczny odpis

9800:12 = 816,66 odpis miesięczny

Indywidualne stawki amortyzacyjne.

Ja nazwa wskazuje, przy tej metodzie podatnicy mogą sami ustalić stawki amortyzacyjne w przypadku środków trwałych ulepszonych (jeśli ulepszenie stanowi przynajmniej 30% wartości początkowej) lub używanych (przed nabyciem używane przynajmniej 6 miesięcy). Okres amortyzacji samochodów osobowych nie może być krótszy w tym przypadku niż 30 miesięcy.

Metoda degresywna.

Tej metody amortyzacji podatnik nie zastosuje do samochodów osobowych, ale do samochodów ciężarowych już tak. Metoda ta pozwala na zwiększenie początkowo wartości odpisów amortyzacyjnych (a więc zwiększenie kosztów), do momentu az rata amortyzacyjna zrówna się z ratą obliczoną dla metody liniowej. Zatem licząc amortyzację metodą degresywna, musimy także policzyć metoda liniową, by wiedzieć kiedy przejść na metodę liniową.

Przykłąd:

Samochód ciężarowy o wartości 60 000zł. Zakup w grudniu-pierwszy odpis amortyzacyjny w styczniu.

60 000 x 20% = 12 000 roczna amortyzacja

12 000 : 12 miesięcy= 1000 rata miesięczna.

Drugi rok amortyzacji.

60 000 – 12 000=48 000

48 000 x 20% = 9600 roczna amortyzacja

Trzeci rok.

48 000 – 9600 = 38 400

38 000 x 20% = 7600 roczna amortyzacja

7600 :12 = 633,33

W trzecim roku odpis jest niższy niż w metodzie liniowej, zatem podatnik dalszej amortyzacji będzie dokonywał metodą liniową.

Amortyzacja jednorazowa niestety nie dotyczy samochodów osobowych. Podatnik może jednorazowo zamortyzować (po spełnieniu pewnych warunków np. bycie Małym Podatnikiem), samochody ciężarowe. Kwota limitu jednorazowej amortyzacji w 2013r wynosi 50 000 euro według kursu średniego NBP z pierwszego dnia roboczego października poprzedniego roku.