Mlody Ksiegowy
Edukadr szkolenia

Rozliczenia się polskich przedsiębiorców w obcej walucie.

Przedsiębiorca prowadzący swoją działalność może rozliczać się z innymi firmami polskimi w walucie polskiej jak i obcej. Taką możliwość daje Kodeks Cywilny (art.358 par.1), gdzie znajduję się zapis o rozliczeniach między krajowymi przedsiębiorcami w walucie obcej.

Należności wynikające np. z umów między podmiotami gospodarczymi najczęściej wyrażone są w złotówkach. Niemniej jednak czasem może się zdarzyć, że dwie polskie firmy w umowie zdecydują rozliczyć się w walucie obcej-co nie oznacza, że płatność zostanie zrealizowana w obcej walucie.

Po pierwsze, ważne jest by w obrocie gotówkowym nie przekroczyć 15 000 euro.

Po drugie, nic nie szkodzi by w umowie znalazł się zapis o należności wyrażonej w walucie obcej.

Po trzecie, płatność (jeśli nie ma innego zastrzeżenia) może nastąpić w walucie obcej lub w polskiej walucie.

Po czwarte, podatnik musi pamiętać o rozliczenia się z transakcji w walucie obcej ( kontrahent zagraniczny jak i krajowy) poprzez rachunek bankowy.

Transakcje realizujemy poprzez bank, zawsze gdy kwota należności przekracza 15 000 euro. Wartość w PLN tejże kwoty, podatnik sprawdza według kursu NBP z poprzedzającego transakcje dnia roboczego.  Przy przelewach zagranicznych, także obowiązuje limit 15 000 euro.

WAŻNE! Jeśli strony w umowie wyraziły należność w walucie obcej, a nie znalazł się zapis o spłacie także w walucie obcej- kontrahent, który ma uiścić należność, może to zrobić w polskiej walucie.

Jeśli w umowie strony nie określiły, według jakiego kursu będzie przeliczana należność, wówczas stosuje się średni kurs NBP z dnia, w jakim zapłata powinna zostać dokonana.