Mlody Ksiegowy
Edukadr szkolenia

Korekty kosztów podatkowych w wyniku wprowadzenia „ustawy deregulacyjnej” z 1 stycznia 2013r.

Od 1 stycznia 2013r obowiązuje ustawa deregulacyjna (Dzienniku Ustaw z dnia 30 listopada 2012 r., pod pozycją 1342). Jedną z przesłanek dla wprowadzenia w/w ustawy, było między innymi zabezpieczenie nawzajem współpracujących ze sobą kontrahentów przed nieuczciwością jednego z nich oraz zdyscyplinowanie stron w terminowym płaceniu należności.

 

 

Jest to o tyle cenna ustawa, o ile przedsiębiorcy, osiągając przychód muszą od razu go opodatkować, gdyż przychody są kwotami należnymi, bez względu na to czy zostały opłacone czy też nie. Przepisy nowej ustawy, ten stan rzeczy oczywiście nie zmieniają, ale przynajmniej jeden argument więcej za terminowym płaceniem należności.

Istotą ustawy deregulacyjnej jest brak możliwości zaliczenia w koszty nie zapłaconych w terminie faktur. Termin ten to 30 dni od oznaczonego w umowie lub na fakturze terminu płatności, a gdy termin płatności przekracza 60 dni, wówczas korygujemy koszty w przypadku nieuregulowania należności w ciągu 90 dniod dnia zaliczenia kwoty wynikającej z faktury lub innego dokumentu do kosztów uzyskania przychodów.

W obu przypadkach korekta kosztów będzie dokonywana w miesiącu, w którym upłyną terminy wskazane w ustawach podatkowych. Gdy po dokonaniu korekty przedsiębiorca opłaci zobowiązanie, wówczas w miesiącu, w którym dokona zapłaty, zwiększy koszty podatkowe o kwotę uprzednio dokonanego zmniejszenia. Zatem opłacona faktura na nowo stanie się kosztem.

Może jednak się zdarzyć, że przedsiębiorca nie uzyskał żadnych kosztów uzyskania przychodu lub jego koszty za dany okres (które powinny zostać zmniejszone) są na tyle małe, że nie da się ich pomniejszyć o całość kwoty zobowiązania. W takim wypadku przedsiębiorca zalegający z zapłatą ma obowiązek powiększyć przychody w danym okresie o tę niezapłaconą kwotę”[1]

Analogicznie sytuacja będzie wyglądać w momencie opłacenia części zobowiązania-tutaj część opłacona stanie się kosztem uzyskania przychodów, a nie od razu całość nieopłaconej faktury.

Taki sam mechanizm został wprowadzony w odniesieniu do odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

 

RADA. Faktury z terminem płatności powinny zostać opisane, a z opisu powinno wynikać kiedy należność została uregulowana.

Jednak pomimo prostych uregulowań ustawy, portal VAT.pl wskazuje na pewne problemy, które przysparza omawiana ustawa. A konkretnie-jak rozliczyć koszty wielu towarów tego samego typu, określanych jedynie co do gatunku lub wagi.

„W przypadku przedsiębiorcy rozliczającego tego typu koszty metodą memoriału, opóźnienie płatności spowoduje problem przy ujęciu odpowiednich wydatków w kosztach uzyskania przychodów. W przypadku memoriałowego ujęcia kosztów zakupu towarów, wydatek ujmuje się jako koszt dopiero w dacie uzyskania z tego tytułu odpowiadającego mu przychodu. Podatnik, który nie uregulował faktury zakupu w terminie nie jest w stanie rzetelnie przedstawić tego, czy nieopłacony towar faktycznie został już sprzedany oraz przypisać konkretnej płatności do uzyskanego przychodu.”[2]

W ustawie niestety nie odpowiedziano na pytanie, jak w takich sytuacjach postępować. Cytowany artykuł z serwisu VAT.pl poleca by przyjąć rozliczanie kosztów wyłącznie opłaconych. TEKST ustawy z 16 listopada 2012r. o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce.-->Kliknij tutaj




[1] Sebastian Bobrowski: „Zapłać albo pomniejsz koszty, czyli zmiany w podatku dochodowym 2013” , www.ksiegowosc.infor.pl

[2] Piotr Szulczewski: „Praktyczne problemy korekty kosztów podatkowych w 2013r.”, www.vat.pl