Mlody Ksiegowy
Edukadr szkolenia

Różnice kursowe-księgowanie w kpir.

Ewidencjonowanie różnic kursowych z tytułu wewnątrzwspólnotowych transakcji  często nastręcza przedsiębiorcom oraz poczatkującym księgowym trudności. To co budzi największe wątpliwości to zarówno moment ujęcia w KPiR różnic kursowych, jak i zaksięgowanie w odpowiedniej kolumnie KPiR.

 

Dodatkowa trudność rodzi się w przypadku sprzedaży towaru do UE-często podatnicy zastanawiają się, czy nie powinni skorygować wartości sprzedanego towaru o różnicę kursową, wynikającą z tejże sprzedaży.

Wartość sprzedaży towaru do UE, czy też zakupu z UE nie podlega zmianie pod wpływem różnicy kursowej dodatniej czy tez ujemnej. Podatnik ma obowiązek zaewidencjonować sprzedaż w kolumnie 7 KPiR w dacie sprzedaży towaru-w sytuacji zakupu-w kolumnie 10.  Wartość na fakturze w obu przypadkach wyrażoną w euro, należy przeliczyć na PLN wg. Średniego kursu NBP ogłaszanego ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania np. sprzedaży do UE.

Często płatność przy tego typu transakcjach występuje w terminie późniejszym-stąd mogą postać różnice kursowe, wynikające z innego kursu waluty EURO w momencie wystawienia faktury, a faktycznej zapłaty.

Różnice dodatnie powodują powiększenie przychodu ale zostanie on ujęty w KOLUMNIE 8 KPIR (pozostałe przychody).  Taka sytuacja będzie miała miejsce, gdy w chwili faktycznej zapłaty za fakturę przez kontrahenta unijnego, waluta obca (euro) wg kursu NBP będzie wyższa niż w chwili wystawienia faktury. Ponieważ w takiej sytuacji przedsiębiorca „zyskuję” na kursie, to ma obowiązek wykazania tego zysku w kolumnie 8.

Analogiczna sytuacja wystąpi gdy będziemy mieli doczynienia z ujemną różnicą kursową, a zatem kurs euro w chwili zapłaty będzie niższy niż w chwili wystawienia faktury.  Zatem różnicę na „niekorzyść” podatnika należy wykazać w kolumnie 13 (pozostałe wydatki), gdyż ujemna różnica kursowa jest dla przedsiębiorcy kosztem.

Do prawidłowego rozliczenia różnicy kursowej przedsiębiorca musi znać kurs waluty ustalony przez bank z którego korzysta lub średni kurs ustalony przez NBP w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym zapłatę.  Podatnik księguje kwotową różnicę między wartością wyrażoną w euro przeliczoną na PLN, a wartością wyrażoną w euro przeliczoną na PLN w chwili zapłaty. Księgowania dokonuje dowodem wewnętrznym.